|
 1- Bin Aynalı Tapınak: Hindistan’da yüksek bir dağın zirvesinde ağaçların arasına yapılmış Bin Aynalı Tapınak varmış. Bir gün bir köpek bu dağa tırmanmış. Tapınağın merdivenlerinden çıkarak Bin Aynalı Tapınağa girmiş. Tapınağın bin Aynalı salonuna geçtiğinde bin tane köpek görmüş. Korkarak tüylerini kabartmış. Kuyruğunu bacaklarının arasına sıkıştırmış. Korkunç hırıltılar çıkartarak dişlerini göstermiş. Ve bin köpek de tüylerini dikmiş, kuyruklarını bacaklarının arasına alıp korkunç sesler çıkartarak dişlerini göstermişler. Köpek paniğe kapılarak tapınaktan kaçmış. O andan itibaren bütün dünyanın tehlikeli, korkunç köpekler olduğuna inanmış. Bir zaman sonra başka bir köpek gelip dağa tırmanmış. O da tapınağın merdivenlerinden çıkıp bin aynalı tapınağa girmiş. Tapınağın bin aynalı salonuna geldiğinde bin tane köpekle karşılaşmış ve çok sevinmiş. Kuyruğunu sallamış. Neşeyle etrafında zıplamaya başlamış ve köpekleri oynamaya çağırmış. Bu köpek ise tapınaktan çıktığında dünyanın dost ve sevecen köpeklerle dolu olduğuna inanmış. 2- Sokrates’ten Yönetim Tavsiyesi: Yönetici olmak isteyen Glokan isimli bir adam Sokrates’e gelir tavsiye ister. Aralarında geçen konuşma şöyledir: “Ben yönetici olmak istiyorum, neler tavsiye edersini?” “Devlete yapmak isteğin ilk hizmetin ne olduğunu bana söyler misin?” “İsterim elbet!” “Devleti ve milleti yüceltmenin göstergesi büyük gelir kaynakları sağlamak değil midir?” “Elbette!” “O halde devletin gelir kaynakları nelerdir?” “Hiç düşünmedim!” “Peki şehrin masrafı nedir?” “Araştırmadım!” “Öyleyse hiç olmazsa kendimizin ve düşmanlarımızın kara ve denizdeki kuvvetleri nedir?” “Düşünmedim, araştırmadım.” Sokrates başını şöyle oynatır ve sağ elini havaya kaldırarak şunları söyler: “Allah aşkına! Eğer bunları öğrenmemişsen, düşünmemişsen hiçbir şey yapamazsın. Sana asla tavsiyede bulunmayacağım. Çünkü sen şu an yönetici değil, yönetilensin. Düşünmeden öğrenmek faydasız, öğrenmeden düşünmekse tehlikedir. Okuyan ve düşünen insan şu gerçeğin farkına varmıştır artık: “KENDİMİ DEĞİŞTİRMELİYİM”
Kendisini değiştirmesi gerektiğinin farkına varan kişi, “Uygula!” komutuna hazırdır ve başarması için hiçbir sebep yoktur, çünkü taşlar artık yerine oturmuştur. Bulanıklık gitmiş, sisler dağılmış, perde kalkmıştır, o halde oyun başlamıştır: Adam ağır ağır yatağından doğrularak elini yüzünü bir güzel yıkadı. Eşi ve çocuğunun bulunduğu kahvaltı sofrasına oturdu. Günlerden pazardı. Bir güzel dinlenmek istiyordu adam. Kahvaltıdan sonra koltuğuna çekildi, uzandı, sabah gelen gazetesini okumaya başladı. Tam bu sırada oğlu yanına geldi; “Baba parka gitmeyeceğiz mi? Diye sordu. Baba, oğlundan nasıl kurtulacağını düşündü ve aklına gazetenin o gün verdiği promosyon harita geldi. Harita yap-boz oyunuydu. “Al oğlum bu haritayı! Düzelt bana getir, seni parka götüreceğim.” Dedi. Sonra düşündü baba, bu haritayı akşama kadar düzeltemez, ben de iyi bir dinlenirim.” Fakat 10 dakika sonra çocuk babasına bağırdı. “Babacığım, babacığım bak haritayı düzelttim. Artık parka gidebiliriz.” “Nee!” dedi babası, “Ama nasıl olur?” “Çok kolay oldu baba.” Dedi çocuk, “Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan vardı. Onu düzelttim, dünya kendiliğinden düzeldi.”
|
